دخترها نخوانند

اگه من زنت بشم . . .

دست روی دلتون نمی گذارم،که خونه.(این "خونه" به معنی "خانه" نیست ، بلکه منظور از "خونه" ، "خون است" ، است .) به من چه ربطی دارد که دخترها با خواندن این مطلب چه احساسی پیدا می کنند؟حداقلش این است که کمی دل شما و امثال شما خنک می شود . قبول ندارید ، بقیه مطلب را بخوانید.

حالا این وسط در و دیوار و کتاب و روزنامه و تلویزیون راست می روند،چپ می روند همه را (البته منظورم از همه ، همه ی جوانان است . اشتباه برداشت نشود ،جنابعالی که دارید با این سن و سال وبلاگ بنده را می خوانید  نمی گویم.) ترغیب به ازدواج و تشکیل خانواده می کنند و مرتب پشت سر هم کانون و مرکز و نهاد و انجمن و از این دست چیزها راه می اندازند که خیر سرشان (مثلاً،زبانم لال ،گوش و چشم شیطون کر و کور ) کاری بکنند.برای مثال توی دانشگاه ما جایی هست به اسم کانون مشاوره خانواده که تا آنجایی که من خبر دارم ترویج ( سنت حسنه)ازدواج در اولویت کاریشان به هیچ وجه قرار ندارد. حالا چرا ؟ به من چه ربطی دارد؟؟! پرسنل آنجا برای چی حقوق می گیرند؟؟! این دفعه دیگه، به شما چه. هیچ فکری به حال جوان های بدبخت بیچاره نمی کنند ، از اون طرف راه به راه برنامه تلویزیونی با موضوع خانواده می سازند .فکر نکنم هیچ جای دنیا مثل اینجا باشد که همه ی شبکه ها ، قربانشان بروم بطور هماهنگ و همزمان با هم شروع به پخش برنامه های خانواده ( بخوانید خانمانه ، البته بعضی هاشون با مجری های مردانه) می کنند.( از قبیل :بیا بریم تو خونه ،تو خونه چه خبره ، خونه ی خاله کدوم وره؟ ، زندگی زندگی به به به چه چه چه  و . . . )

نه ، می خواهم بدانم با این کارها جوان ها یی که دلشون خونه ( "خون است") صاحب خونه ("خانه") زندگی می شوند ؟هان ؟

از من به خانواده دخترخانم ها و خود دختر خانم ها نصیحت ، بیایید کمی ساده تر با موضوع برخورد کنید . خدای ناکرده پس فردا قحطی شوهر می شود آن وقت مجبوری مثل خاله سوسکه ی بنده خدا  برای پیدا کردن یک همسر ایده آل راهی کوه کمر بشوید و هی منت این و آن را بکشید.

با اجازه ی بزرگترها ، بله ؟؟؟